Post uit Birdland

Weinig dingen zijn leuker dan een spannend pakje per post. Toen we thuiskwamen lag er een pakje voor 'Kruimeltje' van haar liefste tante Pam. Dank schatzi, blije meisjes met spannend boek, we zijn er meteen in begonnen! En liefste Biebs, dikke zoenen en een emmertje liefde terug!

Meer foto's

Wintersport2

Vakantie Fiesch

Na alle sneeuw in Bath gingen wij gewoon in 1 ruk door naar Zwitserland, vuile mazzelkonten! Gek dat ik vaak denk dat ik vooral Mediterrane sferen nodig heb om een heerlijke vakantie te hebben, terwijl elke keer weer blijkt dat die bergen toch het ultieme geluk brengen. Kuhboden, het skigebied boven Fiesch, heeft zo'n geweldig uitzicht, dat je de pracht vaak niet helemaal verwerken kunt. Je blijft het gevoel houden dat je in een decor staat, het kan bijna niet echt zijn, zo mooi. Er lag zoveel sneeuw, dat we even vergaten dat (of 'of') we de aarde aan het verpesten zijn, het leek toch weer mogelijk dat de aarde altijd haar eigen ontwikkeling kiest. Dat zij perioden kent van opwarming, maar dat op een gegeven moment er toch ook weer eeuwen (vries)kou volgen (zie de prachtige documentaire 'Earth Story; The shaping of our world', een dikke aanrader, hij ligt hier), zoals dat altijd zo geweest is. En dat het van nogal teveel pretentie getuigt te denken dat wij zo'n invloed zouden hebben op deze almachtige natuurkracht. Anyweezzz er lag heel veel sneeuw, zoveel hadden wij nog niet gezien (ja, bijna deze hoeveelheid 10 jaar geleden, toen Mark Jan en ik -met Karlijn als erwtje in mijn buik en ik nog geen idee-, met Jaap, Petra, Joep, Steef en Marnix in Fiesch waren...remember?!). De sneeuw stond tot aan het balkon en mijn vader moest een gang graven om in het onderhuis te komen. In de dagen daarna zon, maar er viel ook nog ruim een halve meter bij, waarna de zon zich weer liet zien. Een heerlijke vakantie waarin Lotje meer zelfvertrouwen kreeg (op ski's), Karlijn parallel ging (op ski's), Anjo heerlijk kookte (verwennerij voor mij), mijn vader genoot van kids en wij van zijn grappen (Passau Birkenau en Gummy Kutten). Tochtjes naar Bettmeralp, Kaffee Eggishorn, Uno, Het Weense Debutanten bal en op de terugweg langs Boeta en Helene bij Compiegne alwaar de schoorsteen in brand stond en we aankwamen temidden van brandweerlieden en -wagens. Oh oh ja..en we bij de boot bij Calais aankwamen en Beau's papieren niet klopten en we bijna niet naar de UK mochten reizen (aanstellers!). Never a dull moment. Alleen die reis...die duurt te lang (f***ing 4 dagen reizen, voor 6 dagen vakantie), daar moeten we nog iets op verzinnen.

Wintersport1

Beau al aardig thuis!

Beau is pas 4 weken weer bij ons, maar voelt zich gelukkig al weer helemaal thuis!

UK Chart

Pfuhh, na al die ellende, maar even een muziekje. Op nummer 1 deze week; Lily Allen's The Fear.

Different koekie8; enge televisie advertenties

De engelse, zeg maar, postbus 51 laat hier behoorlijk enge filmpjes ter waarschuwing zien. Deze filmpjes worden overdag uitgezonden en karlijn en lotje zien ze dus ook als ze om 6pm nog even televisie kijken. Ze zijn dermate confronterend dat je er soms helemaal ziek van wordt. Een paar voorbeelden hieronder.




En dan hebben we het nog niet over de campaign die nu gaande is (en waar Lotje niet van kan slapen) van een man die overal om zich heen (op zijn werk, op het voetbalveld, in zijn study, naast zijn bed) een dood jongetje ziet liggen, echt eng dood, bleek en met opengesperde ogen. De campaign van Think!; You live with it! It's 30 mph for a reason! Dit om mensen langzamer te laten rijden. Doodenge advertentie. De vraag is of het werkt? Kinderen worden heel bang van deze filmpjes en laatst zei een moeder al dat moeders in UK altijd bang zijn waar het hun kinderen betreft en daarom veel te overbeschermend. Je wordt bang gemaakt, maar heeft het resultaat, word je niet murw geslagen of klik je snel weg als hij komt (zoals wij)? Ben benieuwd of daar onderzoek naar is gedaan, ik vind nog altijd de beste ad die wij hebben op dit vlak, die van het meisje met de vlieger(?), die wegwaait waardoor de ze opeens de straat oversteekt en dan verschrikt in de camera kijkt en je het remmen hoort...je ziet niks, maar het komt helemaal binnen.

Mr Van Den Akker 48, yes indeed!

Omdat Mark Jan vrijdagavond terug kwam uit Liverpool (en we desondanks even gingen eten bij Wagamama), konden we vandaag pas leuk uit gaan om het te vieren. 48...damn! We zijn gaan lunchen bij de Wheatsheaf, een hoog culinaire pub dit keer, in de race voor een Michelin ster. Heerlijk gegeten in een strakke maar hele gezellige 'Pub', waar we van de baas (een heerlijke bourgondische vijftiger) een glas wijn kregen aangeboden. Omdat we met een natte vinger te lijmen zijn, komen we natuurlijk terug, dat is duidelijk!
Verder hebben wij pappa Mark Jan een drumstel gegeven en hebben al avonden lang geen kind aan hem. Zit 'ie strak te drummen op zijn oudere jongere muziek. Misschien dan toch een bandje beginnen, heren (sorry Harald)? Victor; electrische gitaar (met moeilijk gezicht pielen in een hoekje), Harald zang (in lederhosen), Roel; basgitaar (wild rondspringend op het podium met lawaaihaar), BrEddo; bongo's (ondercooledspel), Pieter; triangel (je denkt, het is een instrument van niks, blijkt er toch nog veel porno uit te komen), Phlip doet een schaarsgeklede 1 mansact (behoeft geen aanvulling) en Axel verzorgt de gigs (in winkelcentra en bejaardentehuizen, maar wel ludiek). De bus zal ook vol zitten met de groupies natuurlijk...zijnde 'The Sexy Shocking Birds' en Pam verzorgt de stufffff (als ze het niet vergeet).
Wat wilde Mark Jan het liefste hebben....een Harley Davidson...nee hoor, geen midlifecrisis...yeah right...

MJ verjaardag09

Sneeuwvrij

Beau en Yoga

Beauddha!

Snow Slide