De groeten aan..

Wil je nog de groeten doen...ja, ik doe de groeten en liefs aan Petra, die ook regelmatig de blog blijkt te lezen, te gek wijffie!, dan is het nog leuker om hem te schrijven! En ach..wat waren we nog jong..kiek doan..met Jacky Kennedy bril in Parijs en eng en ongemakkelijk is het nooit geworden, blijkt ook weer gisteren...en volgens mij was er ook een wijntje aan te pas gekomen als ik zo het tijdstip bekijk en de soppietekst lees...toch leuk!

Rooting for Andy

When in...do as...Wimbledon is in full swing en we kijken regelmatig een wedstrijd. We zijn natuurlijk allemaal voor Andy Murray, de schot en eerste 'engelsman' die het, sinds Fred Perry 1936, zou kunnen schoppen tot de Wimbledon finale. Afgelopen maandag versloeg hij in 5 sets de Zwitser Wawrinka, het had niet spannender kunnen zijn, een nagelbijtwedstrijd met veel schreeuwen en opgewonden springen in onze woonkamer. Gisteren liep hij makkelijk over Ferrero heen en aanstaande vrijdag speelt hij de halve finale. Het zou een finale Federer Murray kunnen worden....te spannend. Maar heeee, er staat ook nog een Nederlandse in; Quirine Lemoine is net, met een beetje mazzel, doorgestoten naar de kwartfinales (door de als 2e geplaatste Robson te verslaan, die kampte met fysieke tegenslagen) en ontmoet daar de als zesde geplaatste Babos uit Hongarije.

Zoek de overeenkomsten..

GoeieGast18; Oma Margot

Vrijdag kwam Margot aan. Het is op dit moment meer dan hot hier in dit Enge Land maar we hebben daardoor heerlijk in de tuin kunnen zitten met blik op al die prachtige kleuren (hoewel we het heerlijk vinden in de tuin en er ook regelmatig aan knutselen zou ik niet weten hoe al die bloemen heten, ik kom niet veel verder dan een tulp en Mark Jan noemt alles brem). Veel gedaan ook en eindeloos bijgepraat. Op vrijdag hier dineren, zaterdag met zoonlief naar Bath om te shoppen, zondag per auto naar de Wheatsheaf en lunchen op het terras, op maandag naar de laatste Roundersgame van Karlijn en Lotte kijken, op dinsdag vrouwenshopdag in Bath met Wimbledontea in de Pumproom en op woensdag voorzichtig wandelen en in de middag weer naar het vliegveld waar Mark Jan meevloog naar Nederland. Speciaal programma voor oma, zodat ze bijgetankt en vol verhalen weer huiswaarts kon keren.

Fashionista's!

Verkleden blijft leuk! Hier ziet u Lot gekleed in de onderbroek, shirt, stropdas en schoenen van haar vader, naast haar Karlijn in een witte jurk en schoenen van haar moeder...daarna op hakken met tassen en jassen...en gelachen dat ze hebben...

Rock In Peace

Michael Jackson dood....toch maar even een stukje. Gek dat je bij iemands leven denkt dat het zo hoort te eindigen. Bij hem kon het niet anders dan zo denk ik. Niks hysterisch, maar wel een beetje weemoedig, zoals ik aan Kar en Lotje in de auto naar school uitlegde, die muziek speelt zo door je eigen leven met coole nummers tot vaak ook groeiende irritatie over het freakgehalte, de hoge oohs, met die kruisgreep. Op een gegeven moment was het ook een beetje klaar, toen was het ook niet meer echt cool en hield ik ook van de wat heftigere bands (en Prince was toen hipper), na een tijdje ging hij er idioter uitzien, maar werden de nummers zo sociaal bewogen, heel knap en aangrijpend (met die gospel koren) totdat dat thema ook een beetje klaar was en zich herhaalde. Maar nu ik naar de top 40 Michael Jackson nummers luister zitten er terugkijkend zoveel goeie nummers tussen en sommigen zullen tijdloos blijven, denk ik. Liberian Girl, heb ik me net gek om gelachen, zo van de jaren 80, met precies die filmsterren etc. Sommige nummers was ik een beetje vergeten, zoals Will you be there (uit Free Willy), zit zo'n lekker ritme in en dat lekkere koor. Het was vast niet makkelijk om Michael Jackson te zijn, geniaal en briljant muzikaal, gevoelig, eigenlijk altijd een klein jongetje geweest omdat hij het niet geweest is, ongemakkelijk met de harde wereld, vast eenzaam etc en dan nog even los van alle rotzooi eromheen. Hij was ook mannelijker op het podium dan ernaast. Ik moest soms zelf ook Michael Jackson een beetje uitlachen...die doekjes over de kinderen. Vandaag vertelde de vriend en voogd van de kinderen dat die doekjes er waren zodat die kinderen op andere momenten gewoon met hun vrienden door de stad konden lopen om naar de film te gaan. Een manier om te proberen ze toch een zo normaal mogelijk leven te bieden naast zo'n extreem beroemde vader...logisch en waarschijnlijk toch niet slecht bedacht, want het schijnt gewerkt te hebben, die doekjes alleen als vader meeliep...ik had de nadruk alweer op de freak gelegd. Anyway...ik zei laatst tegen iemand 'ga naar Michael in London, want dat is vast de laatste kans' en hier zeggen ze dat hij die 50 (!) concerten no way had volgehouden met zijn conditie, dus het heeft zo moeten zijn. Curtain call for Michael Jackson, maar die muziek die blijft!

Okee, nog even Man in the Mirror (koor aan het eind, ijzerrrrsterke tekst, yep, wil je toch echt weer een change maken!, net zoals in Earth Song overigens, zie Blog paar maanden geleden).



en dan zo lekker jaren '80:


en interview in 6 delen...toch redelijk relaxed en niet zo freaky als ik in mijn herinnering heb...ja, die klus, what was he thinking??

Scooters

We hebben inmiddels al 10 maanden niet meer gefietst en dat is raar...Het hoort toch een beetje bij onze cultuur en het klopt niet helemaal dat die fietsen sinds de verhuizing ongebruikt in de garage staan. Ga dan fietsen, zou je zeggen. Maar fietsen is hier meer een 'Extreem Sport' of een hobby voor mensen met een deathwish. Geen fietspaden, alleen in recreatie- en wandelgebieden, en hele smalle straten waar mensen doorgaans al te hard rijden. Om het schooljaar af te sluiten hebben wij de kinderen een kado gegeven voor al hun inzet dit jaar, want het was best pittig. En omdat ze zo graag zouden fietsen naar school, hebben we ze nu een tienerstep gegeven, die meer fiets is dan step en toch over de stoep kan. Opgelost en gaat nog jaren mee! Let op, het wordt nog een rage....en ik....ik jog er rustig achteraan.

GoeieGast17; GoodTimesWithTheBoekholtGirls

Wat een eer om bij ons te willen aanschuiven als je met je twee dochters een hiephiephoerareisje maakt. Op dinsdagavond kwamen The Boekholt Girls borrelen in de tuin en bij ons eten. Wat was het knus, heerlijk gezellig en ik was ook weer net toe aan mijn periodieke knuffel met lekkere vriendin. En aldus deden we...bijpraten, wijnen, slapouwehoeren, lachen en nog maar een hug dan. En wat een lekker weer, ook nog, kon niet beter. Op woensdag nog wandelen naar Combe Hay en heerlijk lunchen in de zon bij de Wheatsheaf, alwaar we een half uur te laat aan kwamen vanwege inheemse lok in Engelse tuin en een zeldzame Bee orchidee met pup, niet pub. Op de stoep toch een kleine snotter en daar gingen ze weer voor nog een dag zonder het Badmeisje, ware het niet dat Pam haar tas is vergeten en ik die zo maar ga brengen, tja dan nog maar even koffie drinken op een terras en wattt..is het al lunchtijd..laten we dan maar iets eten..B&B No4Brockstreet is overigens misschien niet helemaal voor niks, maar extreem goed gekeurd en midden in het centrum tussen The Circus en The Royal Crescent, een aanrader dus (zie website link in marge).

GoeieGast16; Searching for George Bibby

Jacqueline, mijn tante, heeft een tijd geleden een reisprijsvraag van RTL4 klip en klaar en helder gewonnen. De opdracht was aan te geven waarom je een bepaalde droomreis wilde maken. In haar motivatie had ze geschreven dat ze graag wilde uitzoeken wat er met haar engelse opa, George Henri William Bibby, gebeurd was in de 1e Wereldoorlog. Ze zou daarvoor naar Engeland moeten om informatie te vinden over het North Staffordshire Regiment, waar hij bij hoorde. Het regiment vocht in Gallipoli Turkije in 1915, reisde daarna af naar Egypte, vocht in Irak (de slag bij Kut-el-Amara), waar George ergens gewond raakte, waarschijnlijk ook nog ergens gevangen werd genomen en toen werden alle soldaten weer verscheept naar Engeland. Hij kwam pas in 1919 terug, trauma's en een slecht functionerende arm rijker. Ze is in the National Archive London geweest en heeft ook in de streek waar hij vandaan kwam, the Midlands bij Stoke-on-Trent, het archief van soldaten uit de Eerste Wereldoorlog bekeken, met hulp van een expert ter plaatse. Overigens zat er ook een nog lunch met Chris Zeegers in de deal, jawel zij wel, lucky woman...Anyway, gisteren kwam ze bij ons langs, weggebracht door Pamela uit Bristol (een engelse vriendin van mijn moeder van ooit, waarnaar ik genoemd ben). Heerlijk gegeten, bijgepraat, alles gehoord over de zoektocht naar deze gedeelde Bibby voorvader (mijn overopa namelijk) en nu zelf ook geinfecteerd, want er zijn nog veel vragen onbeantwoord. Vandaag een dagje Bath, met koffie met taartjes in the Pumproom, een bezoek aan het Jane Austen Centre (been there, done that gevoel, beetje knullig museum met een hylarische gids die de tekst met luide stem in onze richting afvuurde, terwijl we maar met 4 in het zaaltje zaten), een wandeling langs the Circus en The Royal Crescent, kijken naar huizen en tuinen, en lunch bij Jamie's Italian. Heel gezellig en weer helemaal bij!

Volg op http://www.volkskrantreizen.nl/reisverhalen/451/ haar zoektocht en verhaal!

Jacqueline

Monkton Sportdag

Het schooljaar is bijna afgelopen, wat al bijna een surrealistische ervaring op zich is, en wordt nu nog afgetopt met allerlei evenementen. Zaten we gisteravond bij het schoolconcert chique te wezen (met Karlijn en Lotte in het Junior Choir, ze zongen Duffy Yeah Yeah), werden we vandaag verwacht voor de sportdag op de sportvelden van de school. Onder een blauwe, licht bewolkte, hemel werd er serieus aan sport gedaan. Alle kinderen hadden een eigen programma, je was ingedeeld daar waar je talent het meeste uit de verf zou kunnen komen. Karlijn deed mee aan Long Jump, High Jump, 300 mtr hardlopen en Estafetteloop. Lotte deed mee aan Long Jump, Rounders Ball, 100 mtr hardlopen en Estafetteloop. Je deed mee als individu maar tegelijkertijd kwam je ook uit voor je huis (Easterfield in dit geval). Het evenement werd afgesloten met een enorme touwtrekwedstrijd (Tug of War) van alle huizen tegenelkaar (zie foto's) en de prijsuitreiking. De meiden hebben stinkend hard gewerkt en werden in bijna alle evenementen of wel 2e of wel 3e, hartstikke goed dus. Leuke dag, met alle ouders op de velden, en Year 3 had een picknick gepland op het gras.

Sportdag