Ons Chletje!

En door naar Geneve, met de boemel naar Fiesch en met het eitje naar boven voor een nachtje in Eggishorn. Aan het eind van de middag kwamen ook Vic en Han aan zodat we even in twee dagen korte klappen konden slaan ivm ons chletje in aanbouw. Heel spannend allemaal. Op donderdag ook nog even een borrel en hap met Bonnie, Arnout, Ilona en Bernt op een terras aan de Rhone en op vrijdag door naar Geneve, afscheid van Vic en Han (wat heerlijk om ze te zien!) en wij nog een nachtje in de grote stad. Geneve...mmmm....ik was al gewaarschuwd door een Canadese vriendin...nee, geen opgewonden gevoel van gekregen, helaas....veel horloges, dat wel...maar hey, geen klachten na zo'n heerlijke week!

Zwitserland

Anne Frank

Het lijkt een beetje ongepast, tussen al dat feestgedruis dan opeens Anne Frank. Maar liggend aan het strand vond ik het zo bijzonder dat in die bizarre setting; in de zinderende hitte, aan de ruisende zee, bij die wuivende palmen, midden in die lange rij zwetende lijven daar opeens een meisje lag dat het dagboek van Anne Frank aan het lezen was. Bijna surrealistisch....maar toch, Anne Frank, nog steeds niet vergeten na 65 jaar!

Nice

Dan toch maar even Nice er doorheen jassen....5 dagen Nice...en had ik al gezegd dat we zonder kinderen en zonder hond ons zomaar mochten vermaken? Heerlijk! 5 dagen lezen en slapen aan het strand, beetje zwemmen, lunchen met een glaasje, wandelen door de stad, die finale kijken, tango op een plein, met Jaap en Jacq aan het strand eten (extra kadootje). En dat vanuit een prachtig hotel en een fijne beach club. Bent u al misselijk? Op woensdagochtend vertrokken we met een bloedende portemonee naar Geneve!

Nice

Kinderloos

En toen waren we zomaar een week kinderloos. Ik kan er lang en breed over liegen, maar het was heerlijk. Geen seconde gemist, die twee leukste meiden. Wel aan ze gedacht natuurlijk, maar gemist.... Zij ons ook niet, denk ik, want ze waren bij Marjolein in London en werden een week lang bezig gehouden...Sea Life, Portrait Gallery, Saatchi Art Gallery, Hide Park, Finale kijken, Grease the Musical...Na een week was het opeens klaar met het niet missen en toen op een holletje weer naar huis...daar troffen we twee meisjes die veel beter opgevoed waren dan wij ons konden herinneren, vol met verhalen en prachtige dagboeken. Wat een luxe, wat een luxe!

Zeer lokale voetbalgekte

En ja, natuurlijk hebben we hier ook aan voetbalgekte gedaan, ook al was het zeer lokaal. Ik heb gelukkig maar 1 van die zenuwslopende wedstrijden alleen moeten kijken en verder bij Marjan, bij Engelsen vrienden, ook een zwikje vrienden hier gehad met spaghetti en de halve finale in de kroeg in Bath met een stuk of wat Engelse vrienden die spontaan voor ons verzamelden. OMG...heftiggg allemaal. Helaas natuurlijk niet midden in het feestgehos, maar het was as good as it could be. De finale keken MJ en ik op een groot plein in Nice met behoorlijk wat Spanjaarden en een paar fluisterende Nederlanders, want naar mate de wedstrijd vorderde werden de Spaanse supporters ook luidruchtiger en wij wat stiller...drukkende sfeer. Verloren, balen, dronken, Engelse scheids verdomme....en daarna blij dat het voorbij was. Ik ben in een paar weken, gewoon weer een paar jaar ouder geworden. Beetje geirriteerd raakte ik wel van alle slechte pers hier in Engeland, zooooo erg was het nou ook weer niet. Zeikerds.

BENGGGG!

Op de dag voordat we op vakantie zouden gaan werd er in alle vroegte aangebeld. Een warrige man vertelde dat hij in de auto in slaap was gevallen en mijn geparkeerde auto had aangereden. Nadat ik initieel een beetje pissed-off was en naast hem gromde terwijl ik de schade bekeek, realiseerde ik me dat de man wel dood had kunnen zijn. Hij had 36 uur aaneengesloten gewerkt en kon zijn ogen niet open houden. Wauw...ja, die mensen heb je ook die 36 uur aaneengesloten moeten werken...je zou het bijna vergeten als je elke dag op het posh-e schoolplein met alle 4x4 staat. Nu na 3 weken staat mijn auto nog steeds bij de garage omdat de reparatie nogal complex is...balen! 1 meevaller; de man was verzekerd en zijn maatschappij nam de verantwoordelijkheid voor het voorval en dat schijnt hier zeker niet altijd het geval te zijn!

How bizarrrrr

In het kader van een project voor geschiedenis op een Engelse school hier, moest de dochter van een Nederlandse vriendin een guillotine maken (ze is 13)....in alle knutselthematiek die je zou kunnen kiezen, een guillotine...how bizarrrr. T'is wel een mooie geworden en een interessante nieuwe rol voor Barbie, van sexsymbool tot character actress!